Beklenen kış İstanbul’a sonunda geldi. Dün akşam başlayan kar yağışı son hızla devam ediyor. Sabah evden dışarı çıktığımda açıkcası gözüm korkmuştu, çünkü Tarabya bu konularda çok acımasız davranıyor bize. Siteden araçla çıkma ihtimali neredeyse sıfır ve ana yola varmak için de ciddi bir yokuşun tırmanılması gerekiyor bizim sitede. Neyse ki anayola çıktıktan sonra kar kaplı anacaddede otobüslerin gidebildiğini görmek güzel oldu :) Yol biraz uzun sürdüysede tam vaktinde işime gelmeyi başardım.
Nil genelde annesinin uyumasından hiç haz etmez. Bazen numara yapmak için kanepeye yatar gözlerimi kapatırım. Nil beni görünce hemen arızaya bağlar dudağını büzerek hüngür hüngür ağlamaya başlar. Bu durumu vieoya çekelim istedik ancak Nil’in ilk defa ağlamayacağı tuttu. Kamerayı görmek Nil’i daha güçlü kıldı :) Ağlamak yerine annesini rahatsız edecek her türlü yolu denedi ve başardı :)
Söz dinlemeyen, kendini yerden yere atan, annesine sarılıp sarılıp onu ısıran, sımsıkı sarılan, her gece uyanan, geç uyuyan, istediği olmadığı vakit avaz avaz ağlayan, bebek manyağı 19 aylık bir kız oldu Nilo :) Şu aralar benim için “yemede yanında yat” tatdında bu ufaklık. Mıncık mıncık yaparak sevesim geliyor ve bazen de yapıyorum, Nil de benden öğrenmiş olacak ki evde bir tek beni ısırıyor. Bu durum ne zaman düzelir bilemiyorum ama ısırıkları hiç beklemediğim bir anda geliyor ve bazen bağırarak tepki vermek durumunda kalıyorum. Eh ben de insanım..:)
Geçtiğimiz haftalarda unnado‘dan video da görmüş olduğunuz eşeği almıştım. Artık at mı eşek mi bilemiyorum :) İkisine de pek benzemiyor ama Nil üstünde çok eğleniyor. Her ne kadar bu videoda eğlenen halini görmüyor olsanız da bilin ki Nil eğleniyor. Kızımın iki elinde de mama olmasına rağmen “kızım tut kulaklarını” dememde evlere şenlik olmuş.
Bu haftasonu Nil, teyzesi, anneannesi ve ben annesi olarak İstinye Park’ta biraz dolaştık. Niyetimiz alışveriş yapmaktı ancak çocukla dolaşınca bir çöp birşey alamadık. Nil’in karnı da hayli acıkınca oturup birşeyler tırtıklayalım dedik. Nil kelimenin tam anlamıyla önünde ki yiyecekleri tırtıkladı, köftesini yemedi makarnasıyla da oyun oynayıp durdu. Eh suçlusu biziz tabi, çok acıkınca yemek öncesi çubuk kraker vermiştik kuzuya. Videolardan birinde ufak bir hata yapmış 2012 yerine 2011 demişim, takılmamak lazım :) Bu haftasonuna ait iki videomuz da aşağıda, iyi seyirler :)
erisfamily yazdı | Genel kategorisinde | 02 Ocak 2012 tarihinde
Elimden düşürmediğim, çok sevdiğim daha dün gibi hatırladığım, kıvır kıvır tüyleri olan, parmak emen bir maymunum vardı benim. Yanımdan hiç ayırmadığımı hatırlıyorum. Annem anlatır arada, maymunumsuz uyumazmışım, her yere götürürmüşüm onu. Okuduğum bloglarda zaman zaman oyuncaklarına düşkün bebeklere rastlıyorum sonra bizimkini düşünüyorum. Nil’in hiçbir oyuncağına özel ilgi göstermiyor olmasına üzülüyordum. Di mi ama ya, bir çocuk yatağına giderken oyuncağını da yanına almak istemez mi?
