Kızımızın “düşünen adam” pozu pek ciddi 
Aylardır düzgün bir ultrason resmi yakalayamıyorduk. Yine de yakaladık sayılmaz. Bir ara çok net bir poz yakalamıştık ama ultrason resmi çekilirken elini yine suratına dayayıverdi. Eh buna şükür
37.Haftamızda herşey aynı rutinde devam ediyor. Bel ağrısı, mide yanması, zor yürüme, yatakta dönememe vs. Ama ilginçtir ki geceleri rahat uyuyorum. Eğer yatakta dönmeye çalışmazsam uyanmıyorum (wc hariç), sanırım Nil yakın bir zamanda gelmeyi düşünmüyor.
Zor haftalar devam ediyor. Yaklaşık 34.haftadan beri yazıyorum bunu galiba. Artık ayağa kalkmak için yardıma ihtiyaç duyuyorum. Superman nerdesinnnnn
35.Haftamın bittiği bu son günlerin gerçekten zor geçtiğini söyleyebilirim. Yürürken çok problem yaşamıyorum ama oturduğum yerden kalkarken hayli zorlanmaya başladım.
34.Haftayı da bitirebilmenin tatlı gururunu yaşıyorum Önümüzdeki Cumartesi günü doktorumuza gidip NST’ye bağlanacağız.
32.haftamı daha dün yazmış gibi hissediyorum, imdaaaattttt… Sona yaklaştıça ben korkmaya başladım. Normal doğumun getireceklerini düşünmemeye çalışıyorum, şu anda takıldığım nokta orası değil. Taktığım, takıldığım, hala içinden çıkamadığım yer, yeterli bir anne olabilecek miyim korkusu.
Artık haftalarım çok hızlı ilerliyor, göz açıp kapayana kadar doğuracağım sanırım. Bu hafta da şikayetlerim devam ediyor. Mide yanmaları, bel ağrıları, kasılmalar, oksijen yetersizliği…
yazımın devamı için tıklayın »
