9 aylık bekleyişimiz sonunda meyvesini verdi, Nil İdilimiz aramıza katıldı. 5-7 Haziran arası gelir diyorduk, bizi yalancı çıkartmadı. 38.haftamızın sonlarına doğru (37+5) aramıza katıldı 
Sevgili eşimden “Kordon Kanı” ile ilgili bir yazı yazmasını rica etmiştim. Yazmış olduğu bu yazıyı sizlerle paylaşıyorum. Yazı için teşekkürler Nil’in babası
Bir gün anne olabileceğim gelmezdi aklıma. 20 li yaşlarda çok isterdim genç anne olmayı. O treni kaçırdıktan sonra da anne olmaktan, fikrinden hep kaçtım en uzak köşelere. “Bu hayatta yapacak daha çok işim var” dedim, bir çocuk ayak bağı olacak bana, belki kendimi kaybedeceğim unutacağım ona olan ilgim ve sevgimden.
Şimdi bir “keşke” dokundu yüreğime, keşke şartlar daha farklı olsaydı ve ben 30′lu yaşların başında anne olabilseydim.
Bebeğimiz doğmadan önce ki son tatilimiz gerçekten çok keyifli geçti. 32.haftamızda olduğumuz için uçakla gitmeyi göze alamadık. Doktorumuzdan gidiş ve dönüş için ayrı ayrı rapor almamız gerekiyordu (bazı şirketler problem de çıkartabiliyormuş), biz de bu sıkıntıya girmek yerine arabayla gidelim dedik.
yazımın devamı için tıklayın »
Canım kızım tanışmamıza az bir zaman kaldı. Haziran’ı iple çekiyorum, bizim seni merak ettiğimiz gibi, senin de bizi merak ettiğini biliyorum bu yüzden sakın erken gelmeye kalkışma
Gerçekten şaka gibi bir süreç, haftalar dolu dizgin gidiyor sanki. Aynı zamanda da çelişkili bir süreç, bazen dakikalar bile geçmek bilmiyor. Bu haftadan sonra 7. Ayımıza girmiş olacağız. Heyecanımı ve duygularımı anlatacak kelime gerçekten bulamıyorum, mini mini bir bebekle kendimi hiç düşünemiyorum. İlk öğrendiğimde sevinçten yerimde duramamıştım, beklemediğimiz bir anda yakalayıvermişti bizi. Sinemada film izliyormuşum gibi hissediyordum, bunca yıl “bebek” kelimesinden bilinçli olarak kaçan ben, şimdi tatlı bir meltem esintisinde uçuyor gibiyim.
yazımın devamı için tıklayın »
